Hangdag bij Lindsey
Door: euphjan
Blijf op de hoogte en volg Jan
27 April 2012 | Verenigde Staten, Washington, D. C.
(Nog even een verslagje van vóór camp)
Gister hebben we eigenlijk niets gedaan. Nadat ik mijn verslagje geupload had kwam Lindsey uit bed maar het duurde nog een uurtje voordat we een beetje op gang kwamen. Lindsey hoefde namelijk ook niets te doen. Om een uur of twaalf kwam er een vriend van Lindsey langs, Will, die ze kent van het lesgeven bij verschillende indoor percussion groepen en highschools.
Voor wie het niet kent, indoor percussion komt neer op het volgende:
Je neemt een drumcorps
Verwijdert de guard en de blazers
Maakt het veld veel kleiner
Stopt het in een sporthal
Maakt er een competitie van in de winter
Om een beter idee te krijgen, zie hier een filmpje van Rhythm X (de indoor percussion groep waar Lindsey bij speelt en die afgelopen winter vierde is geworden in de hoogste divisie): http://www.youtube.com/watch?v=jCBzw3z8hp8&feature=related . Lindsey is één van de dames met cymbals (pannendeksels). De vriendin van Lindsey waar we logeerden, Mae, doet winterguard bij Onyx, wat ongeveer op hetzelfde neerkomt maar dan met guard en muziek van een cdtje. Zie hier een filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=QJmQGj6uWjU (zij is degene met de vlagsolo vanaf 2:40).
We zijn toen ergens wezen lunchen waar ik een heerlijk Amerikaanse cheeseburger kreeg, zo eentje die eigenlijk niet fatsoenlijk in je mond past. De middag hebben we doorgebracht met hangen bij Mae thuis met z'n vieren (Lindsey, May, Will en ik). Ook hebben Lindsey en ik nog wat getoeterd. Aan het eind van de middag moesten Lindsey en May naar een highschool in de buurt om les te geven aan de guard groep van de marching band. Het was leuk om te zien hoe ze dit deden, ik heb er zelfs nog wat van opgestoken met betrekking tot looptechniek.
Na avondeten te hebben gehaald in de drive-thru van de Taco Bell (Mexicaans fastfood) en de Wendy's (Amerikaans fastfood) en dat thuis te hebben opgegeten gingen we veel te laat naar bed (om een uur of twaalf). De volgende dag moesten we er namelijk om 3:30 al weer uit om naar camp te vertrekken. Dat viel me nog wel mee, ik denk doordat 3:30 in mijn Nederland ritme 9:30 zou betekenen. Ook kon ik in de auto lekker verdergaan met slapen.
Om een uur of 8 werd ik echt wakker waarna we nog zo'n 4,5 uur moesten rijden voordat we in Pittsburgh zouden zijn, waar we overstapten in de auto van Stoner. Onderweg veranderde het landschap langzaam van echt Nederlands (lees: plat en boerenland) naar meer wat ik in Amerika zou verwachten (kleine bergjes met bos erop). Pittsburgh zelf is niet zo bijzonder: het zag er voor mij uit als een mislukte New York imitatie. Er was namelijk ook een soort Manhattan aan het water, maar dan veel kleiner. Daaromheen lagen echter wel allemaal mooie kleurrijke wijken op de glooiende heuvels, waar het best mooi wonen moet zijn.
Na bij Stoner in de auto te zijn gestapt begonnen we met een lunch bij nog weer een andere fastfoodtent, Arby's, waar ik een aantal heerlijke kipstukjes had (een soort McDonalds kipnuggets maar dan veel lekkerder). Daarop konden we wel weer even teren, wat ook wel nodig was aangezien we nog zo'n 8 uur te gaan hadden. Na een paar keer fout te zijn gereden rijden we nu door West-Verginia, een staat met allemaal bruggen en tunnels dankzij alle mooi bergjes die er liggen. Best leuk om doorheen te rijden. Lindsey heeft nog steeds niet geslapen: ik snap niet hoe ze het doet, maar ze is gewoon een monster. Op een goede manier.
Gister hebben we eigenlijk niets gedaan. Nadat ik mijn verslagje geupload had kwam Lindsey uit bed maar het duurde nog een uurtje voordat we een beetje op gang kwamen. Lindsey hoefde namelijk ook niets te doen. Om een uur of twaalf kwam er een vriend van Lindsey langs, Will, die ze kent van het lesgeven bij verschillende indoor percussion groepen en highschools.
Voor wie het niet kent, indoor percussion komt neer op het volgende:
Je neemt een drumcorps
Verwijdert de guard en de blazers
Maakt het veld veel kleiner
Stopt het in een sporthal
Maakt er een competitie van in de winter
Om een beter idee te krijgen, zie hier een filmpje van Rhythm X (de indoor percussion groep waar Lindsey bij speelt en die afgelopen winter vierde is geworden in de hoogste divisie): http://www.youtube.com/watch?v=jCBzw3z8hp8&feature=related . Lindsey is één van de dames met cymbals (pannendeksels). De vriendin van Lindsey waar we logeerden, Mae, doet winterguard bij Onyx, wat ongeveer op hetzelfde neerkomt maar dan met guard en muziek van een cdtje. Zie hier een filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=QJmQGj6uWjU (zij is degene met de vlagsolo vanaf 2:40).
We zijn toen ergens wezen lunchen waar ik een heerlijk Amerikaanse cheeseburger kreeg, zo eentje die eigenlijk niet fatsoenlijk in je mond past. De middag hebben we doorgebracht met hangen bij Mae thuis met z'n vieren (Lindsey, May, Will en ik). Ook hebben Lindsey en ik nog wat getoeterd. Aan het eind van de middag moesten Lindsey en May naar een highschool in de buurt om les te geven aan de guard groep van de marching band. Het was leuk om te zien hoe ze dit deden, ik heb er zelfs nog wat van opgestoken met betrekking tot looptechniek.
Na avondeten te hebben gehaald in de drive-thru van de Taco Bell (Mexicaans fastfood) en de Wendy's (Amerikaans fastfood) en dat thuis te hebben opgegeten gingen we veel te laat naar bed (om een uur of twaalf). De volgende dag moesten we er namelijk om 3:30 al weer uit om naar camp te vertrekken. Dat viel me nog wel mee, ik denk doordat 3:30 in mijn Nederland ritme 9:30 zou betekenen. Ook kon ik in de auto lekker verdergaan met slapen.
Om een uur of 8 werd ik echt wakker waarna we nog zo'n 4,5 uur moesten rijden voordat we in Pittsburgh zouden zijn, waar we overstapten in de auto van Stoner. Onderweg veranderde het landschap langzaam van echt Nederlands (lees: plat en boerenland) naar meer wat ik in Amerika zou verwachten (kleine bergjes met bos erop). Pittsburgh zelf is niet zo bijzonder: het zag er voor mij uit als een mislukte New York imitatie. Er was namelijk ook een soort Manhattan aan het water, maar dan veel kleiner. Daaromheen lagen echter wel allemaal mooie kleurrijke wijken op de glooiende heuvels, waar het best mooi wonen moet zijn.
Na bij Stoner in de auto te zijn gestapt begonnen we met een lunch bij nog weer een andere fastfoodtent, Arby's, waar ik een aantal heerlijke kipstukjes had (een soort McDonalds kipnuggets maar dan veel lekkerder). Daarop konden we wel weer even teren, wat ook wel nodig was aangezien we nog zo'n 8 uur te gaan hadden. Na een paar keer fout te zijn gereden rijden we nu door West-Verginia, een staat met allemaal bruggen en tunnels dankzij alle mooi bergjes die er liggen. Best leuk om doorheen te rijden. Lindsey heeft nog steeds niet geslapen: ik snap niet hoe ze het doet, maar ze is gewoon een monster. Op een goede manier.
-
13 Mei 2012 - 15:39
Jorrit:
Coole filmpjes trouwens, vooral die percussie :D
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
